Öğrenme Kuramı



              Öğrenme kuramları, bilginin ne olduğu, dolayısı ile bilmenin ve öğrenmenin nasıl olabileceğini açıklayan teorilerdir. Öğretim teknolojilerinin gelişimine katkı sağlamış üç kuram davranışçı, bilişsel ve yapılandırmacı öğrenme kuramlarıdır. Davranışçı kurama göre öğrenme dışarıdan gözlemlenebilen ve ölçülebilen davranışları edinmek için yapılan uğraşlardır. Bu davranışlar etki tepki yaklaşımı ile bireyleri güdülemeye ve istenilen davranışların elde edilene kadar tekrarlanması gibi etkinlikleri öngörür. Bilişsel kuram ise, insan zekası ve hafızası ile ilgilenmiş, öğrenmeyi hafızamıza bilgi kodlama süreci olarak tanımlamıştır. Görsel ve içerik bakımında iyi tasarlanmış materyallerin anlaşılmasının ve hatırlanmasının daha kolay olduğunu bu kuramlardan anlaşılmaktadır. Yapılandırmacı kuram ise öğrenmeyi insan zihninin dışında insanlar arası iletişim ortamının bir ürünü olarak öngörmektedir. Bu kurama göre bireyler hem içerik, hem öğretmen hem de diğer öğrenciler içinde sürekli iletişim halindedir ve bu iletişim sayesinde yeni bilgileri öğrenirler. Dolayısı ile grup çalışması, problem tabanlı öğrenme gibi etkinlikler bu kurama bağlanır.

 Bu üç kuram ilk başta birbirlerine rakip gibi gözükseler de, farklı öğretim kazanımları için her birisinin güçlü olduğu uygulamaları vardır. Bu nedenle, öğretim teknolojilerinde kuram “neyi öğreteceğimize” bağlı olarak hangi etkinlik, yöntem, materyal ve ortamları kullanılabileceğini belirlemede kılavuz görevini üstlenmiştir.

